1912 rokPierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1221, a pierwszym odnotowanym właścicielem wsi jest w roku 1348 Dersekin von Weissensee. Kolejnymi właścicielami są w 1356r. Christian von Witzleben oraz Heinrich i Friedrich von Kottwitz. Od 1482 wieś zostaje podzielona na część brandenburską i część saksońską. Stan taki trwa do roku 1815. Część brandenburska obejmowała 18 gospodarstw i należała do Panów z Lubska, a część saksońska tworzyła dobra szlacheckie. Do 01.04.1894r. w Jabłonicach istnieją dwa oddzielne sądy z własnymi ławnikami. W roku 1637 dobra szlacheckie Jabłonice posiada Joachim von Wiedebach, który posiadał też Świbinki (Schniebinchen) i Nową Rolę (Niewerle). Zmarł w 1644 roku , a wieś przeszła na syna Nikolausa. Nikolaus von Wiedebach był dwukrotnie żonaty. Z drugiego małżeństwa miał dwóch synów: Nikolausa Friedricha i Rudolfa . W 19.01.1660 Rudolf von Bünau został Starostą (Landeshauptmann) na Dolnych Łużycach , i odkupił od braci von Wiedebach dobra ziemskie m.in. wieś Jabłonice (Gablenz). Po śmierci Rudolfa von Bünau, połowę wsi odziedziczył syn Heinrich, który odsprzedał następnie w 1708 roku za 2.000 talarów dla Balthazara Erdmanna von Kottwitz Pana na Lubsku i Budziechowie. On posiadał już drugą część wsi - część pruską Jabłonic. Jabłonice odziedziczyła następnie w 1714 roku jego żona Marianna Eleonora von Beeß.
W roku 1721 wieś ponownie jest podzielona, jedną część kupił pastor M.Johann Christian Krüger z Budziechwo, od którego w 1729 za kwotę 4.000 talarów kupił Johann Christoph von Haase. Majątek Jabłonice wielokrotnie zmienia swoich właścicieli.
Johann Christoph von Haase zawarł umowę sprzedaży w 1731roku na kwotę 4.200 talarów dla Kurt Gottlob von Braun. Jednak doszło do unieważnienia umowy. Johann Christoph von Haase sprzedawał Jabłonice dopiero w 1736r. dla jasieńskiego mieszczanina Andreasa Hänisch za kwotę 4.500 talarów.
Andreas Hänisch sprzedawał wieś w 1777 dla swojej krewnej Christiane Sofia Henriette Hänisch z domu Wolf. Jabłonice zostały wydzierżawione dla Johanna Christiana Köpsteina , a następnie za kwotę 8.650 talarów sprzedane dla Johanna Friedricha Franza von Ploetz.
Ten sprzedawał wieś w 1791 roku (saksońską część) za 11.500 talarów dla Johanna Gottfrieda Schulze - mieszczanina z Jasienia. A on w 1793 roku za kwotę 16.000 talarów odsprzedał dla porucznika dragonów Friedricha Ludwiga von Sydow.
W 1796 roku za kwotę 17.600 talarów doszło do sprzedaży Jabłonic dla Christiana Friedricha Schür, umowa ta została jednak podważona. Dochodziło do zawarcia innych umów. Ostatecznie w
1805roku za kwotę 27.000 talarów wieś kupił porucznik Carl Friedrich von Schmieden.
Po roku w 1806r. za 30.000 talarów odsprzedał wieś dla saksońskiego majora Adolfa Friedricha von Klösterlein. Też von Klösterlein nie zatrzymywał Jabłonic na długo i w 1809 roku sprzedał je za 30.000 talarów dla Matthäus Richter.

W 1813 roku Jabłonice za kwotę 17.000 talarów kupił Karl Christian Garbe. Potem w 1821r. za 10.500 talarów nabył August Traugott Gürtler, a w 1825r. za jedyne 8.050 talarów Martin Blasche. W 1832r. wieś posiada Johann Gottfried Jacob ze Starej Wody. Jego syn przejął dobra, i w 1863r. sprzedał je dla Leutnant Weber z Jasienia. W 1885r. wieś należy do Burmistrza Jasienia Maxa Webera.

Ostatnimi notowanymi właścicielami Jabłońca byli : w 1900r Samuel Papilsky, 1910 Reinhold Weiß, 1914/20 Rudolf Habelmann.

Wies widoczna na mapie z 1937 roku.
 

Karty pocztowe i zdjęcia, okres do 1945 roku.

Jabłoniec, 1909r.
Jabłoniec, 1909r.
Jabłoniec
Jabłoniec
Jabłoniec, 1912r.
Jabłoniec, 1912r.
Jabłoniec, 1912r.
Jabłoniec, 1912r.
Jabłoniec
Jabłoniec
Jabłonice, kościół
Jabłonice, kościół
Jabłoniec, Kościół – kamienna ...
Jabłoniec, Kościół – kamienna chrzcielnica i ambona.




Źródło: materiały niemieckojęzyczne, Die Kunstdenkmäler des Kreises Sorau und der Stadt Forst